Norveç Filmleri

Tam iki yıldır yazmamışım bloğuma. Tabi bu durum, film izlemediğim için olmadı. Hayat kavgası, iş güç, uğraşlar falan dicem ama aslında haftada bir, bir iki saat ayrılabilir bu işe, her işe olduğu gibi. İnsanoğlu işte, hep bahaneler bulur. Aslında Film Ekimi'ne gittiğim Ekim ayında dönmeyi planlamıştım bloğa, ama bir şekilde yapamadım onu da. Son zamanlarda çok fazla Norveç filmi izlemem ve oyuncuların, yazarların, yönetmenlerin falan da kesişmesi Norveç filmleri hakkında yazmaya itti beni. Gelelim filmlere...

Blind (2014)

İlk bahsedeceğim film 2014 yapımı Blind (Körlük). İsmiyle uyumlu bir şekilde, filmde başına buz düşmesi sonucu yavaş yavaş kör olan bir kadının günlük yaşantısını izliyoruz. Bu duruma alışmaya çalışıyor gibi görünse de, insanlarla ilişkisini kesmiş ve sadece evde oturan bir kadını izliyoruz bütün film boyunca. Aslında filmde başka karakterler var gibi görünse de, görme yetisini kaybetmiş bir kadının zihninde mi yaşıyoruz bunları yoksa gerçekten gerçekleşiyorlar mı emin olamıyoruz. Bu açıdan bence körlüğün nasıl bir şey olabileceğini, izleyenlere birebir yaşatmış yönetmen Eskil Vogt. Daha önce izlediğim ve bloğumda da yer alan Oslo, 31 August filminin de senaristi olur kendisi. Başroldeki kör kadını da Ellen Dorrit Petersen canlandırıyor, ki kendisi daha sonra evde izlediğim Kongen Av Bastoy filminde de karşıma çıktı. Filmi beğenip beğenmediğime gelince, bence filmlerin başarısı, izleyenleri ne kadar içine aldığıyla ölçülebilir. Yani filmin süresi boyunca, kendi yaşantımdaki bütün düşünmem gereken şeyleri unutup, ben kendim Pelin değilmişim de o filmdeki bi karakter gibi hissedebiliyorsam ya da karakterlerle empati kurabiliyorsam o filmi başarılı bulurum kendimce. Bu film de bu duyguyu verdi bana, bence kesinlikle görülmeli.

Kraftidioten (2014)

Türkçe'ye Buz, Kar ve İntikam olarak çevrilmiş ama gerçek ismiyle ne kadar uyumludur bilemiyorum. Aslında filmin atmosferine uygun olmuş bu çeviri. Çünkü bütün film boyunca karlar altında kalmış yerlerde dolaşıyoruz ve filmin ana konusunu da çocuğunun ölümünden sorumlu adamları bularak intikam almaya çalışan bir baba oluşturuyor. Baba rolünde aslen İsveç'li ve bence kuzey ülkelerinin en karizmatik oyuncusu Stellan Skarsgård var. Oğlu mu babası mı derseniz bile babasını seçerim, o derece. (Oğlu True Blood'da karizmatik vampir rolündeki Alexander Skarsgård). 

İntikam alınan kişiler uyuşturucu mafyası olunca işler karışır tabi, kimse babayı tahmin etmediği için işin içine başka mafya grupları da katılır ve olaylar gelişir. Aslında konu biraz tahmin edilebilir yönde ilerlese de, sıradanlığa kaçmıyor film. Çünkü sadece intikam hikayesi olmakla kalmayıp mizahi yönler de içeriyor film ve oldukça da başarıyor bunu. Komedi filmi olmak için yapılmış komedi filmlerinden bile daha çok güldürüyor hatta, çok güzel diyaloglar ve sahneler var filmde. Daha fazla şey anlatmamak adına burada kesiyorum bu yazıyı ve izlemeye karar verenlere iyi seyirler diliyorum.

Kongen av Bastøy (2010)

Bu yazımda bahsedeceğim son film 2010 yapımı Kongen Av Bastoy. Film, gerçek bir hikayeden uyarlanmış ve Norveç'teki Bastoy Adası'nda yer alan Bastoy Islahhane'sinde geçiyor. Islahhane 1953 yılında kapatılmış, bu filmdeki olaylar ise 1915 yılında gerçekleşmiş. Aslında hapishane de diyebiliriz ama küçük yaştaki suçluları barındırdığı için ıslahhane demeyi tercih ettim. Filmde adaya yeni gelen isyankar bir gencin kaçma isteği ve etkisiyle, diğer çocukların da kötü koşullara karşı çıkmasını ve en sonunda da bu durumun ancak ordunun adaya gelmesiyle bastırılabilen bir isyana dönüşmesini izliyoruz. Hapishane müdürü rolünde gene Stellan Skarsgård var. Filmde çok fazla rolü olmasa da karısı rolünde kim mi var dersiniz? Blind'da oynayan ablamız Ellen Dorrit Petersen. Bunlar hoş tesadüfler tabi. Filmin konusu gene sıradan gibi görünse de, Norveç'in karlar altındaki bir adasında geçmesiyle bütün o depresifliği, çocukların gözlerindeki çaresizlikle beraber sonuna kadar hissediyorsunuz. Gerçek olaylardan uyarlanması da insanın içinde ayrı bir burukluk bırakıyor tabi. Bu arada 1982 yılında adada tekrar bir hapishane kurulmuş ama bu hapishane 2014 yılında insani değerlere önem vermesi vs. ile ödül almış. Mahkumlar kulübelerde yaşayıp, özel aşçıların yaptığı yemekleri yiyorlarmış. Saunaları, tenis kortları, at binme olanakları falan varmış. Adamlar önceki hatalarından ders alıyor en azından heralde. İlginç tabi.

Bu arada ilgilenenler için bu bahsettiğim filmleri ve daha başka bir kaç Norveç filmini 4-7 Aralık'ta Norveç Film Günleri etkinliğinde İstanbul Modern'de bulabilirsiniz. Bir de daha önce izlediğim Norveç filmlerini Oslo, 31 August ve Hodejegerne linklerinden okuyabilirsiniz. Düşününce Norveç sineması baya bi yükselişte sanki, Kraftidioten'de söyledikleri gibi sıcak hava, meyve sebze falan olmayınca yaşam kalitesi ve sanat alanlarında çoşuyor adamlar. İyi filmler.

No (2012)

Film ekiminde kaçırmayıp izleyebildiğim kadarıyla (büyük çoğunluğun beğendiği Jagten'i kaçırdım maalesef), en beğendiğim film 2012 yapımı "No". Filmin ismi anladığımız gibi hayır demek ama bu İngilizce'deki değil İspanyolca'daki No, çünkü film Şili'de geçiyor.

Film 1973 yılında Salvador Allende hükümetini devirerek iktidara geçen Pinochet'in, uluslararası baskılara dayanamayarak iktidarına devam edebilmek için halk oylamasına gitmek zorunda kalmasının ardından gelişen olayları anlatıyor. Bu oylama için "Evet"çiler ve "Hayır"cılar her gün resmi televizyonda yayınlanmak üzere 15er dakikalık tanıtım filmleri çekeceklerdir. Bu sırada başarılı bir reklamcı olan René'ye (magnifico Gael Garcia Barnel), "Hayır" kampanyasına katılması için teklif gelir. Patronu "Evet" görüşünü savunduğu ve bu kampanyaya katılmasını istemediği için tereddütte kalan René, biraz da ailesinin ve sorunlu evliliğinin etkisiyle teklifi kabul etmeye karar verir.

Bundan sonra kampanyaların aşama aşama nasıl geliştiğini, iki kampanyanın birbirinden nasıl etkilenip nasıl birbirlerine laf attıklarını, geçmişten gerçek görüntüler eşliğinde izliyoruz. Sanırım filmin en keyifli yeri de bu kısımları.Gerçek bir hikayeden uyarlandığı için filmin mutlu sonla bittiğini yani Pinochet'in referandumu kaybettiğini söylersem kimse kızmaz umarım. Şili'li diktatörün yaptıklarına öfkelenerek, azmedip darbeci rejimi devirebilen Şili'lilerle övünerek, biraz da bizde olsa kesin "Evet" çıkardı diye hayıflanarak terkederiz salonu. Son olarak filmde kullanılan bir şarkıdan alıntıyla "No me gusta no, no le quire no!"...

31. İstanbul Film Festivali

Sinemaseverlerin bildiği gibi 31. İstanbul Film Festivali bu cumartesi 31 Mart'ta başladı. 15 Nisan'a kadar sürecek festivalde 200'den fazla film olduğu için seçmekte oldukça zorlandım açıkçası. Ama uzun araştırmalar sonucu listemi 15-16 filme kadar indirebildim. Aşağıda bahsedeceklerim de zamanı uygun olan ve bilet bulabildiklerim. Şu ana kadar sadece birini izleyebildim ama izledikçe yorumlarını yayınlamaya devam edeceğim, şimdilik hala gitmek isteyen varsa fikir edinebilmeleri için festival sitesinden de bulabileceğiniz özetlerini yazıyorum.

1. Barbara

2012 Berlin Film Festivali'nde en iyi yönetmen dalında gümüş ayı alan film, Doğu Bloku'nda kırsal bir hastaneye sürülen ve kaçma isteğiyle çocuk cerrahı başka bir doktora duyduğu aşk arasında kalan bir kadını anlatıyor.

2. Kafa Avcıları (Hodejegerne)

Norveç yapımı film, insan kaynakları uzmanı ve sahip olduğu lüks yaşamı koruyabilmek için ikinci iş olarak sanat eseri hırsızlığı yapan Roger'ı anlatıyor. Roger, bir açılışta tanıştığı ünlü bir tablo sahibi Clas'la fırsatı değerlendirmek ister. Oyuncu kadrosunda Game Of Thrones'tan Jamie Lannister'ı görüyoruz. Dizideki rolü gibi kötü bir rol olup olmadığını film esnasında anlayacağız. Genel olarak başarılı bulunan film 27 Nisan'da da gösterime girecek.

3. Oslo, 31 Ağustos (Oslo, August 31st)

Aslında konu olarak daha önce başka örneklerini görmüş olsak da, beklentimin yüksek olduğu bir film Oslo, 31 Ağustos. Filmde uyuşturucu tedavisi süren Anders, tedavinin de parçası olarak bir iş görüşmesi yapmak üzere şehre iner. Fakat şehire inmişken, gününü gezerek, geçmişteki tanıdıklarıyla buluşarak ve geçmişteki hatalarını düşünerek geçirir. Filmin galası Cannes film festivalinde yapılmış.

4. Sibirya, Monamur (Sibir, Monamur)

Her ne kadar kahraman köpek vb. filmleri klişe bulsam da, içinde hayvan geçen filmlere karşı bir zaafım olduğunu itiraf etmek zorundayım. Bu filmi seçmemde konusunu beğenmem etkili olduğu kadar, senaryoda bir köpeğin de rolü oluşu etkili oldu. Film, Sibirya'da dindar bir yaşlı adam ile torununun tek dostları bir köpekle, terk edilmiş köylerinde adamın oğlunu beklerlerken evlerini iki eşkiyanın basması sonucu gelişen olayları anlatıyor.

5. Olduğun Gibi Gel (Hasta La Vista!)

Genelde çok komedi filmi seven bir izleyici olmadığım ve programda Antidepresan bölümünde yer verilen filmlere bakmadan geçme eğiliminde olduğum halde, bu film bana ilgi çekici geldi. Bir çok ödül sahibi olan filmde, yirmili yaşların başında hala bakir olan üç genç ilk cinsel deneyimlerini yaşayabilmek umuduyla İspanya'ya doğru yola çıkarlar. Fakat filmi Hollywood'da defalarca yapılan bu tarz filmlerden ayıran özellik bu üç gencin birinin kör, birinin tekerlekli sandalyeye mahkum, diğerinin de boynundan aşağısının felç olması.

6. Faust

İsminden de çıkarabileceğimiz gibi Geothe'nin ünlü eserinin yeniden yorumlaması olan bu film, Venedik Film Festivali Altın Aslan ödüllü.

7. Kabuktaki Çatlaklar (Die Unsichtbare)

Yirmi yaşındaki içe dönük ve hocaları tarafından başarısız bulunan tiyatro öğrencisi Josephine, tiyatro oyuncularından verim almanın en iyi yolunun onları baştan çıkarmak ve ezmek olduğunu düşünen Kaspar'ın elinde ya kendisiyle başa çıkmayı öğrenecek ya da daha kötü hale gelecektir.

8. Roza

İkinci Dünya Savaşı sırasında defalarca tecavüze uğrayan ve fahişelik yapmaya zorlanan Roza'yla savaşı geride bırakmak isteyen yaralı asker Tadeus'un arasındaki bağ giderek aşka dönüşür.

9. Baskın (Serbuan Maut)

Bir SWAT timi, sahibinin bir uyuşturucu tüccarı olduğu apartmana baskın düzenlerler. Fakat uyuşturucu tüccarıyla ortaklık içinde olan her türlü kötü adamın bulunduğu bu apartmana daha önce baskın yapan kimse başarılı olamamıştır. Başta basit bir emniyet operasyonu gibi görünen olayın arkasında aslında daha derin olaylar yattığını film ilerledikçe anlarız. Filmin başrol oyuncularının 10 yaşından beri dövüş sanatlarıyla uğraşan Iko Uwais ve Endonezya Judo şampiyonu Joe Taslim olması, filmin içeriğiyle ilgili biraz ipucu veriyor.

İyi seyirler!

Princes et princesses (2000)

Bu filmi nerde görüp merak edip arşivime katmışım hatırlamıyorum ama geçenlerde ilgimi çekti ve izledim. Michel Ocelot'un hikayesini yazıp yönettiği Fransız bir animasyon filmi. Fransızca dili bana itici gelmesine rağmen, filmin orjinalliği dilinin önüne geçiyordu. Filmde Fransız bir adam ve kadın, hayal ürünü ileri teknoloji bir makineyle düşündükleri hikayelerdeki karakterlerin kostümlerine bürünüyorlar ve bir yönetmen de onların bu hikayeyi anlatmasını sağlıyor. Bu üçlüden 6 tane orjinal hikaye izliyoruz, hikayeler ve film zaten kısa olduğu için fazla ipucu vermemek adına çok kısa bahsedicem hikayelerden.

Prenses ve Elmaslar

İlk hikaye kötü bir büyünün altındaki prensesi kurtarmak için, ormanda kaybolmuş elmasları toplaması gereken bir prens hakkında. İmkansız görünen bu görevi prensin nasıl gerçekleştirdiğini izliyoruz.

İncirci Çocuk

Bu hikaye eski Mısırda geçiyor ve incir ağacı yetiştirip onun üzerinde yaşayan incirci bir çocuğun, kışın mucizevi bir şekilde yetişen incirleri Mısır kraliçesine hediye edişini ve saraydaki kötü niyetli görevliler tarafından kıskanılışını anlatıyor.

Cadı

Kasaba halkının nefret ettiği ve kalesini işgal etmek istediği bir cadıyla sıradan bir kasabalının hikayesini izliyoruz.

Yaşlı Kadının Mantosu

Yaşlı bir kadının mantosunu çalmak isteyen kötü niyetli bir adamın, işler tam tersine döndüğünde neler yaptığını izliyoruz.

Zalim Kraliçe ve Kuşçu

Bu hikaye 3000 yılında yani gelecekte geçiyor ve zalim bir kraliçe ile bir Fabulo eğiticisinin hikayesini anlatıyor.

Prens ve Prenses

Hikayelerin belki de en ilginci bu sonuncu hikaye. Alışık olduğumuz prensesin kurbağayı öpünce prens olması hikayesine benzer olarak, bir prens ve prenses öpüştüğünde neler olduğunu izliyoruz.

Kısa bir yazı olacak ama daha fazla yazarsam filmi izlemenin çok da bir anlamı kalmayacağını düşünüyorum. Resimlerden de tahmin edebileceğiniz gibi, filmin animasyon tekniği de oldukça ilginç ve aslında bir açıdan bizim gölge oyunumuza benziyor. Fazla duyulmamış bu filmi izlemek isteyenlerle paylaşmak istedim. Bir başka filmde görüşmek üzere.